Некаде помеѓу таа прва утринска кафе на сонце и радоста од новата маица без ракави,…
Што всушност значи зборот „подготвен“? Во кој било аспект од животот. Дали некогаш можеш да бидеш целосно подготвен за испит кога не ги знаеш сите прашања однапред? Или за натпревар кога немаш поим за што се способни твоите противници? На што навистина се сведува „подготвен сум“? Можеби значи „верувам во своите способности и дека ќе се снајдам“, или пак „знам дека морам да го направам ова и неуспехот не е опција“. Различно е, нели? Во едниот случај имаш сон - знаеш каде сакаш да стигнеш и напорно работиш за да го постигнеш. Во другиот, исто така вложуваш труд, но постојано се прашуваш: „Дали ова навистина го сакам јас, или е туѓо очекување?“ Секако, започнувањето семејство не може да се спореди со натпревар или испит. Но поврзаноста со надворешните очекувања постои и тука. Кога навистина си подготвен - и кога некој друг се обидува да те убеди дека си? . Митот за “перфектниот момент” . Од мали нè учат дека постои вистинско време за сè -…
Седиш на каучот, косата ти е расфрлана, телефонот ти е некаде меѓу перниците, и мисла ти се врти во глава – дека некаде, некој друг живее поинтересен живот од твојот. Во овој момент, една личност…
Дали знаеш колку работи можат да се случат само за три минути? Толку време ти треба да го направиш омиленото кафе или да облечеш три различни комбинации пред огледало и пак да кажеш „немам што да облечам.“ Тоа е тој краток момент кога се двоумиш дали да му одговориш на поранешното момче... и потоа жалиш цели три месеци. Но, постои и друг вид три минути во кои сè се менува. Три минути во кои се спојуваат стравовите, надежите и соништата на една жена. Кога целиот твој универзум се превртува и животот зема неочекуван остар свиок. Тие моменти кога држиш мал тест во рака и исчекувањето те доведува до лудило. Секундите изгледаат бескрајни, а секое отчукување на срцето звучи како тапан во ушите. Без разлика колку си организирана и подготвена, колку и да си сигурна во себе и добро испланирана за секоја ситуација, во тој момент контролата исчезнува. Како целиот свет да притиснал „пауза“. . Три минути што изгледаат како вечност . . Без разлика дали си во удобното купатило на твојот стан или заклучена во тоалетот на работа. Тие три минути секогаш изгледаат подолги од било кое предавање на факултет или најдосадниот состанок на работа. Се чувствуваш како да си паднала во паралелен свет каде секундите ползат бавно, а мислите ти трчаат со милион километри на час. Различни сценарија почнуваат да се вртат во твојата глава, како трејлери за акциони филмови. Во едно сценарио, веќе се замислуваш себеси како држиш мало бебе во раце. Во друго, планираш патување во Бали затоа што животот е тука и сега, мораш да ја искористиш слободата додека ја имаш. Во третото сценарио, едноставно се обидуваш да се сетиш да дишеш... бавно и длабоко. Тоа се моменти кога стануваш сценарист, режисер и главна актерка во сопствената животна драма. . Поддршката што ти е потребна …
